https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/232 2026-04-17T10:46:53Z 2026-04-17T10:46:53Z อาซียัณ ดือราแม https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/3158 2026-01-27T03:49:34Z 2568-01-01T00:00:00Z

Title: การคัดเลือกและจำแนกเชื้อแบคทีเรียปฏิปักษ์สำหรับควบคุมเชื้อ Ralstonia Solanacearum Smith ที่เป็นสาเหตุของโรคเหี่ยวดาหลา Authors: อาซียัณ ดือราแม Abstract: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อคัดเลือกและจำแนกเชื้อแบคทีเรียปฏิปักษ์สำหรับควบคุมโรค เหี่ยวของดาหลาที่มีสาเหตุจากเชื้อ Ralstonia solanacearum Smith ทำการแยกเชื้อแบคทีเรียปฏิปักษ์ จากดินในแปลงปลูกดาหลาได้ทั้งหมด 97 ไอโซเลท จากนั้นทำการคัดเลือกไอโซเลทที่สามารถ ยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อ R. solanacearum Smith ในห้องปฏิบัติการได้จำนวน 5 ไอโซเลท ซึ่งเมื่อนำมาจำแนกชนิดโดยการวิเคราะห์ลำดับนิวคลีโอไทด์บริเวณยีน 16S rRNA พบว่าไอโซเลท TTYL-14, TTYL– 18 และ BTYL-5 มีความคล้ายคลึงกับ Bacillus subtilis สำหรับไอโซเลท BTYL- 4 และMGYL-1 มีความคล้ายคลึงกบั Bacillus amyloliquefaciens และ Bacillus altitudinis ตามลำดับ ผลการทดสอบในห้องปฏิบัติการ พบว่าเชื้อปฏิปักษ์ทุกไอโซเลทมีประสิทธิภาพในการควบคุม การเกิดโรคเหี่ยวของมะเขือเทศ จากนั้นนำมาทดสอบการควบคุมโรคเหี่ยวของดาหลาในสภาพ โรงเรือนทดลอง พบว่าหลังปลูกเชื้อสาเหตุโรค 3 สัปดาห์ ต้นดาหลาเริ่มการแสดงอาการของโรค เหี่ยว เชื้อแบคทีเรียปฏิปักษ์ทั้ง 5 ไอโซเลทมีประสิทธิภาพในการควบคุมโรคเหี่ยวได้ ไม่แตกต่าง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีดัชนีความรุนแรงของโรคตั้งแต่ 40 – 46.67 เปอร์เซ็นต์ ขณะที่ กรรมวิธีควบคุมที่ไม่ได้ใช้เชื้อแบคทีเรียปฏิปักษ์ มีดัชนีความรุนแรงของโรค 80 เปอร์เซ็นต์ นอกจากนั้น พบว่าแบคทีเรียปฏิปักษ์นี้สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตเชื้อรา Colletotrichum gloeosporioides, Corynespora cassiicola และ Fusarium oxysporu ที่เป็นสาเหตุของโรคแอนแทรค โนส โรคใบจุกก้างปลา และโรคเหี่ยวเหลือง ตามลำดับ ในระดับห้องปฏิบัติการได้ ทั้งนี้ ควรทำการ ทดสอบเพื่อยืนยัน ประสิทธิภาพการควบคุมโรคเหี่ยวของเชื้อปฏิปักษ์นี้ในระดับไร่นาต่อไป Description: วิทยานิพนธ์ (วท.ม (เทคโนโลยีชีวภาพ)) -- มหาวิทยาลัยรังสิต, 2567

2568-01-01T00:00:00Z ธนัสสร ถวิลเชื้อ https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/3157 2026-01-27T02:48:27Z 2567-01-01T00:00:00Z

Title: การประเมินเครื่องหมายโมเลกุล SNP ที่เกี่ยวกับยีน THCAS และ CBDAS สำหรับปรับปรุงพันธุ์ Cannabis sativa L. Authors: ธนัสสร ถวิลเชื้อ Abstract: Cannabis sativa L. มีสาร Cannabinoids ที่สำคัญหลายชนิดหนึ่งในนั้นคือ Tetrahydrocannabinol (THC) ซึ่งเป็นสารออกฤทธิ์ทางจิตและสารที่สำคัญอีกชนิดหนึ่งคือ Cannabidiol (CBD) ซึ่งเป็นสารประกอบที่ไม่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทและมีศักยภาพในการใช้ ทางการแพทย์ สารประกอบเหล่านี้ถูกควบคุมโดยเมแทบอลิซึมโดยยีนสองตัวได้แก่ยีน Tetrahydrocannabinolic acid synthase (THCAS) และ Cannabidiolic acid synthase (CBDAS) เครื่องหมายโมเลกุล Single nucleotide polymorphism (SNP) คือการเปลี่ยนแปลง ที่ตำแหน่งเดียวในลาดับดีเอ็นเอของสิ่งมีชีวิต มีการใช้ SNP เป็นเครื่องหมายโมเลกุลใน การศึกษา Genotype ของสิ่งมีชีวิต และสามารถใช้เป็นเครื่องหมายช่วยคัดเลือกในการปรับปรุง พันธ์ุพืช (Marker-Aided Selection, MAS) (Jehan & Lakhanpaul, 2006) การศึกษานี้เปรียบเทียบการแปรผันของนิวคลีโอไทด์ของยีน THCAS ระหว่างพืชกัญชา ที่มี THC สูง (Type I) และ CBD สูง (Type III) ผลการวิจัยพบว่า SNP 12 จาก 63 ตำแหน่งถูกเลือกและมีศักยภาพในการแยกความแตกต่างระหว่างกัญชาสองประเภทนี้ การตรวจสอบความ ถูกต้องของ SNPs 12 ตำแหน่งได้ทำการทดสอบในรุ่นลูก F1 ที่ได้มาจากการผสมข้ามระหว่าง พืช Type III (DNM) และ Type I (CHP) โดยใช้เทคนิค Pyrosequencing และในการวิเคราะห์ In silico ผลการวิจัยพบว่าตำแหน่ง SNP 869 (T/C) และ 881 (T/G) สามารถใช้เป็นเครื่องหมาย ที่มีประสิทธิภาพในการทำนายชนิด Cannabinoid ของพืชกัญชาได้อย่างถูกต้องแต่ไม่สามารถ ใช้ทำนายปริมาณสารได้ ท้ายที่สุด Tetra-primer ARMS-PCR ได้รับการออกแบบเพื่อใช้เป็น Marker-Aided Selection ในโครงการปรับปรุงพันธ์ุกัญชา Description: วิทยานิพนธ์ (วท.ม (เทคโนโลยีชีวภาพ)) -- มหาวิทยาลัยรังสิต, 2567

2567-01-01T00:00:00Z กิตติยา โชว์พานิช https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/2754 2025-04-11T07:57:46Z 2566-01-01T00:00:00Z

Title: การทำบริสุทธิ์และการศึกษาคุณสมบัติของแบคเทอริโอซินที่ออกฤทธิ์ยับยั้งเชื้อที่ผลิตจากRB01- และการนำไประยุกต์ใช้ในลาบหมูดิบ Authors: กิตติยา โชว์พานิช Abstract: แบคทีเรียกรดแลคติกไอโซเลท RB01-SO ซึ่งคัดแยกได้จากต้นหอมดองสามารถสร้างสารยับยั้งเชื้อ Streptococcus suis อันเป็นสาเหตุก่อให้โรคที่สำคัญต่อหมูและผู้บริโภค เมื่อจำแนกสายพันธุ์ของไอโซเลท RB01-SO ด้วยเทคนิค MALDI-TOF MS พบว่า เป็นแบคทีเรียชนิด Lactiplantibacillus plantarum โดยสามารถผลิตแบคเทอริโอซินที่มีค่ากิจกรรมการยับยั้งเชื้อ S. suis P1/7 ได้สูงสุดเท่ากับ400 AU/mL เมื่อเลี้ยงในอาหารเหลว MRS ที่เติม NaCl ที่ความเข้มข้นร้อยละ 1 โดยมวลต่อปริมาตร(pH 7) บ่มที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส นาน 12 ชั่วโมง จากนั้นนำแบคเทอริโอซินมาทำบริสุทธิ์ผ่าน 3 ขั้นตอน ได้แก่ การตกตะกอนด้วย Ammonium Sulfate ความเข้มข้นร้อยละ 20 และ 75 โดยมวลต่อปริมาตร การทำบริสุทธิ์ด้วยวิธี Cation-Exchange Chromatography และ RP-HPLC จาการทดลองพบว่า มีแบคเทอริโอซินจำนวน 2 เปปไทด์ ได้แก่ RB01-SOA และ RB01-SOB ซึ่งมีความเหมือนกับPlantaricin Wα และ Plantaricin Wβ (มวลโมเลกุลเท่ากับ 3,222 และ 3,098 ดาลตัน ตามลำดับ) แบคเทอริโอซินทั้งสองชนิดนี้ถูกทำลายด้วยเอนไซม์ย่อยโปรตีน แต่มีความเสถียรต่อตัวทำละลายอินทรีย์และสารลดแรงตึงผิว สามารถคงทนได้ที่ค่า pH 2-12 และอุณหภูมิ 80, 100, 121 องศาเซลเซียส แบคเทอริโอซิน RB01-SOA และ RB01-SOB สามารถยับยั้งได้ทั้งเชื้อแบคทีเรียแกรมบวกและแกรมลบ และมีการออกฤทธิ์แบบเสริมฤทธิ์กัน โดยมีกลไกการยับยั้งเชื้อ S. suis P1/7 แบบ Bactericidal เมื่อทดลองโดยเติมผงแบคเทอริโอซินหยาบความเข้มข้น 372,192 AU/ลาบหมูดิบ 300 กรัม สามารถลดปริมาณเชื้อ S. suis P1/7 ในลาบหมูลงเหลือ 2.0 log CFU/g ภายในเวลา 120 นาที ในขณะที่การเติมผงแบคเทอริโอซินที่ผ่านการทำบริสุทธิ์เบื้องต้นความเข้มข้น 1,188,642 AU/ลาบหมูดิบ 300 กรัมสามารถออกฤทธิ์ยับยั้งเชื้อ S. suis P1/7 ในเลือดหมู เนื้อหมู และลาบหมูดิบจนต่า กว่าขีดจำกัดของการวิเคราะห์ภายในระยะเวลา 40, 60 และ 60 นาที ตามลำดับ Description: วิทยานิพนธ์ (วท.ม. (เทคโนโลยีชีวภาพ)) -- มหาวิทยาลัยรังสิต, 2566

2566-01-01T00:00:00Z สุพิชญา สุรเสรีวงษ์ https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/516 2022-02-18T03:05:01Z 2563-01-01T00:00:00Z

Title: การพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงรสพริกผัดของไทย (พริกป่นที่มีน้ำมัน) Authors: สุพิชญา สุรเสรีวงษ์ Abstract: การวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์แปรรูปจากพริก โดยใช้โมเดลเครื่องปรุงรสพริกผัด เพื่อให้ได้ ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพและตรงตามความต้องการของผู้บริโภค โดยสำรวจพฤติกรรมผู้บริโภค ทัศนคติ และความต้องการที่มีต่อผลิตภัณฑ์แปรรูปจากพริกจากแบบสอบถาม จำนวน 150 คน พบว่า 5 อันดับ ปัจจัยที่มีผลต่อผู้บริโภคในการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์แปรรูปจากพริกสูงสุด คือ ความสะอาดและความ ปลอดภัย มีเครื่องหมายรับรองคุณภาพ รสชาติดี และอายุการเก็บ ในการศึกษาสูตรและกรรมวิธีการผลิตเครื่องปรุงรสพริกผัด โดยศึกษาปริมาณน้ำมันที่เหมาะสมในสูตร 4 ระดับ (อัตราส่วนของแห้ง:น้ำมันเท่ากับ 2:1 1:1 1:1.5 และ 1:2) พบว่าอัตราส่วน 2:1 ได้รับการยอมรับมากที่สุด และผลการศึกษาอุณหภูมิการคั่ว (X1, 80-120°C) และเวลา (X2, 10-30 นาที ) ที่เหมาะสมในการผลิตเครื่องปรุงรสพริกผัด พบว่าอุณหภูมิและเวลาที่เหมาะสมที่สุด คือ อยู่ในช่วง 86-95 °C และ 21-25 นาที ค่าคุณภาพของผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการผลิตโดยใช้สภาวะที่เหมาะสม มีปริมาณความชื้น 5.11% / aw 0.329/ ค่าสีเท่ากับ L* 21.46, a* 15.35, b* 7.11/ ปริมาณจุลินทรีย์ทั้งหมดไม่เกิน 1×104 CFU/g มีปริมาณยีสตแ์ ละราไม่เกิน 100 CFU/g และปริมาณสารอะฟลาทอกซิน 0.36 μg/kg ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐาน สารให้กลิ่นรสที่สำคัญในผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงรสพริกผัดส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มอัลดีไฮน์และคีโตน และสารประกอบซัลเฟอร์ ซึ่งมีอยู่ในวัตถุดิบหลักที่ใช้และสารประกอบที่ถูกสร้างขึ้นจากกระบวนการคั่ว ผลิตภัณฑ์มีการยอมรับ และการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค 96 และ 86% ตามลำดับ และผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงรสพริกผัดที่ผลิตได้มีการเปลี่ยนแปลงคุณภาพระหว่างเก็บที่อุณหภูมิ 5, 20, 30, 40°C โดยระยะเวลาในการเก็บที่นานและอุณหภูมิที่สูงขึ้นทา ให้ผลิตภัณฑ์มีค่า ปริมาณกรดไทโอบาร์บิวทูริก (TBARS) เพิ่มสูงขึ้น ส่งผลต่อการยอมรับของผู้บริโภค ที่มีค่าคะแนนและเปอร์เซ็นต์การยอมรับต่อผลิตภัณฑ์ลดลง ผลงานวิจัยนี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาผลิตภัณฑ์แปรรูปจากพริกที่มีคุณภาพและมีคุณลักษณะตรงตามที่ผู้บริโภคต้องการได้ Description: วิทยานิพนธ์ (วท.ม. (เทคโนโลยีชีวภาพ)) -- มหาวิทยาลัยรังสิต, 2563

2563-01-01T00:00:00Z