https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/75 2026-01-15T12:33:50Z 2026-01-15T12:33:50Z วิภาดา คุปตานนท์ https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/2743 2025-04-04T02:28:02Z 2563-01-01T00:00:00Z

Title: รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัย การบริหารจัดการธุรกิจในภาวะวิกฤติ : สถานการณ์การระบาดของโควิค 19 Authors: วิภาดา คุปตานนท์ Abstract: การศึกษาวิจัย เรื่อง การบริหารจัดการธุรกิจในภาวะวิกฤติ: สถานการณ์การระบาดของโควิด 19 มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาผลกระทบที่เกิดจากวิกฤตการณ์การเกิดโรคระบาดไวรัสโควิด-19 ต่อภาค ธุรกิจ และ 2) เพื่อศึกษาวิธีการบริหารจัดการองค์การในภาวะวิกฤต การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิง คุณภาพ (Qualitative Research) โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิจากแหล่งข้อมูลต่าง ๆ เช่น Website, ข้อมูลจากสํานักงานสถิติและข้อมูลจากองค์กรระหว่างประเทศ และเก็บข้อมูลปฐมภูมิ จากการสัมภาษณ์ กลุ่มตัวอย่างจากธุรกิจ 7 ประเภท คือ ธุรกิจการเกษตร, ธุรกิจการผลิต, ธุรกิจการพาณิชย์, ธุรกิจการก่อสร้าง และการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์, ธุรกิจการเงิน, ธุรกิจการให้บริการ และธุรกิจอาหาร โดยมีวิธีการเก็บข้อมูล จากการสัมภาษณ์เชิงลึก (Dept interview) ผู้วิจัยใช้เวลาในการเก็บข้อมูลทั้งสิ้น 10 เดือน จํานวน 15 องค์กร จากประเภทธุรกิจทั้งหมด 7 ประเภท ที่กล่าวข้างต้น ผลการวิจัยพบว่า ธุรกิจทุกประเภทได้รับผลกระทบจากสถานการณ์โควิด-19 ธุรกิจที่ได้รับ ผลกระทบมากที่สุด โดยต้องหยุดกิจการ ได้แก่ ธุรกิจอาหาร และธุรกิจการให้บริการ ธุรกิจการให้บริการ คือ โรงแรม ได้รับผลกระทบมากที่สุด เนื่องจากการไม่มีนักท่องเที่ยวทั้งในประเทศและต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม ธุรกิจการผลิตสินค้าประเภทเฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ในครัวเรือน ไม่ได้รับผลกระทบ แต่ กลับมียอดขายและความต้องการของลูกค้ามากขึ้น เนื่องจากการที่จะต้อง lock down และใช้เวลาในบ้านมาก ขึ้น ลูกค้าจึงใช้เวลาอยู่ในบ้านมากขึ้น ความต้องการเฟอร์นิเจอร์จึงมีมากขึ้น นอกจากนี้พบว่า ผลกระทบ ของสถานการณ์โควิด-19 มีผลดีต่อธุรกิจ online ในส่วนการกําหนดกลยุทธ์เพื่อบริหารสถานการณ์วิกฤตโควิค 19 นี้ ธุรกิจแต่ละประเภท เลือกใช้ กลยุทธ์ที่แตกต่างกันไปตามสถานการณ์และบริบทขององค์กร ซึ่งสอดคล้องกับทฤษฎีการ บริหารงานตามแนวคิด Contingency Perspective ข้อเสนอแนะจากการวิจัยในครั้งนี้ในการบริหารธุรกิจในสถานการณ์วิกฤตโควิด 19 คือ 1. รักษาฐานลูกค้าเดิม โดยการสื่อสารทางตรงและการรักษาคุณภาพของสินค้าและบริการจะทําให้อยู่รอดในภาวะวิกฤต 2. การรักษาพันธมิตรทางธุรกิจ เช่น Supplier หรือแหล่งเงินทุน จะช่วยให้เกิดการ ประนีประนอม เช่น การขอผ่อนปรนค่าปรับ การขอยืดเวลาส่งเงินให้กับ Supplier จะช่วยบรรเทาความเดือน ร้อนจากภาวะวิกฤติได้ สมาคมหรือองค์กรที่ธุรกิจเป็นสมาชิกอยู่ 3. การรักษากําลังคน การเอาใจใส่และดูแลคนงานเป็นอย่างดีและต่อเนื่อง จะช่วยให้เกิด ความสัมพันธ์ที่ดี เมื่อเกิดภาวะวิกฤตกําลังคนเหล่านี้ก็จะเข้าใจและสามารถช่วยเหลือองค์กรในลักษณะ พึ่งพิงซึ่งกันและกันได้ 4. การมีข้อมูลรอบด้าน ในสถานการณ์วิกฤตองค์กรย่อมเกิดการชะงักงัน การตัดสินใจ ดําเนินการเป็นค่อนข้างยาก จึงต้องอาศัยการมีข้อมูลรอบด้านที่เป็นข้อมูลที่ผ่านการคัดกรองให้เป็นข้อมูลที่ดี ที่ถูกต้อง เพื่อนํามาใช้ในการตัดสินใจ 5. การเปิดธุรกิจบน platform online จะเป็นช่องทางในการดําเนินธุรกิจในสภาวการณ์ที่เกิด โรคระบาดจากคนสู่คน การทําธุรกิจ online จะเป็นช่องทางการติดต่อสื่อสารได้สะดวกและปลอดภัยจาก การแพร่เชื้อโรคระบาดโควิด-19 6. การลดขนาดองค์กร Down Sizing โดยมุ่งเป้าหมายเฉพาะเจาะจงกับกลุ่มลูกค้าขนาดเล็กลง และพยายามรักษาฐานลูกค้าไว้เพื่อให้ผ่านพ้นภาวะวิกฤตไป

2563-01-01T00:00:00Z ชนะเกียรติ สมานบุตร มานะ เงินศรีสุข https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/2742 2025-04-04T02:23:30Z 2558-01-01T00:00:00Z

Title: รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัย แนวทางเพิ่มสมรรถนะด้านโลจิสติกส์ สำหรับผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ของไทย หลังจากการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน Authors: ชนะเกียรติ สมานบุตร; มานะ เงินศรีสุข Abstract: การศึกษาวิจัย เรื่อง แนวทางเพิ่มสมรรถนะด้านโลจิสติกส์สําหรับผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ ของไทย หลังจากการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้ประกอบของไทยได้มีความตระหนักถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้นต่ออุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์หลังจากการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน พร้อมทั้งทราบถึงแนวทางที่เหมาะสมและการปรับตัวเพื่อเร่งการ พัฒนาการจัดการโลจิสติกส์ขององค์กร ซึ่งสอดคล้องกับแผนพัฒนาด้านโลจิสติกส์ของภาครัฐ รวมทั้งกําหนดตัวชี้วัดสมรรถนะด้านโลจิสติกส์ (Logistic KPIs) ซึ่งผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ของไทย สามารถนําไปใช้เพื่อพัฒนางานโลจิสติกส์ได้ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือกลุ่ม บริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ของไทย จํานวนทั้งสิ้น 15 บริษัท คือบริษัทสัญชาติไทย 5 บริษัท บริษัทสัญชาติญี่ปุ่น 7 บริษัท และบริษัทสัญชาติอื่น 3 บริษัทการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ซึ่งเป็นการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) กับ ผู้บริหารของบริษัท โดยคําถามที่ใช้การสัมภาษณ์จะเป็นคําถามเกี่ยวกับแนวทางในทางปฏิบัติที่ บริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ของไทย จะสามารถสนับสนุนการพัฒนาการจัดการโลจิสติกส์หลัง การเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนอย่างไร โดยคําตอบที่ได้จากคําถามจะนําไปสู่ 1) แสดงถึง ผลกระทบของบริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ของไทยหลังการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน 2) แนะนําแนวทางในการปรับปรุงการจัดการโลจิสติกส์สําหรับบริษัทของไทย ซึ่งแนวทางเหล่านี้จะ สอดคล้องกับแผนการพัฒนาของรัฐบาล 3) การกําหนดตัวชี้วัดสมรรถนะด้านโลจิสติกส์ของ บริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ชั้นนําลําดับที่ 2 และลําดับ 3 คือผู้จัดหาวัตถุดิบทางอ้อม ให้กับบริษัทผู้ประกอบรถยนต์ ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างให้ความสําคัญกับถามข้อที่ 1 คือ “ปัจจัยหลักในด้านใดบ้าง ที่จะช่วยให้บริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ มีสมรรถนะด้านการจัดการโลจิสติกส์ (KPI) สูงขึ้น” ในด้านลักษณะองค์กร กลุ่มตัวอย่างมีความเห็นว่า มีการทํางานเป็นทีมมากที่สุด รองลงมา ได้แก่ มีการ กระจายอํานาจมากที่สุด โดยมีบริษัทสัญชาติญี่ปุ่นให้ความสําคัญมากที่สุด ส่วนปัจจัยในด้านตัว ผู้บริหารและหลักการบริหารงาน กลุ่มตัวอย่างมีความเห็นว่า การกระจายเป้าหมาย KPI จากระดับ บนลงสู่ระดับล่าง มีความสําคัญมากที่สุด รองลงมา ได้แก่ ใช้ระบบการขนส่งแบบ Milk Run สําหรับคําถามข้อที่ 2 คือ “เมื่อเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ตัวชี้วัดสมรรถนะ (KPI) ด้านโลจิสติกส์ใดบ้าง ที่ควรถูกให้ความสําคัญ” โดยคําถามด้านงานคลังสินค้าและสินค้าคงคลัง กลุ่มตัวอย่างมีความเห็นว่า KPI ได้แก่มูลค่าของวัตถุดิบและสินค้าในคลัง และต้นทุนดําเนินงาน คลังสินค้า ส่วนด้านการจัดส่ง ได้แก่ตรงเวลามากที่สุด ด้านการจัดซื้อจัดจ้าง ได้แก่ ต้นทุนการ จัดซื้อ และด้านการจัดการทั่วไป ได้แก่ จํานวนหลักสูตรอบรม สําหรับตัวชี้วัดสมรรถนะ (KPI) ด้านโลจิสติกส์ที่กลุ่มตัวอย่างให้ความสําคัญเรียงตามลําดับความสําคัญใน 3 อันดับได้แก่ KPI การ จัดส่ง ด้านตรงเวลา KPI การจัดการทั่วไป ด้านจํานวนหลักสูตรอบรม และKPI การจัดการทั่วไป ด้านสมรรถนะการทํางานของพนักงาน

2558-01-01T00:00:00Z ปิยะรัตน์ จันทรยุค https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/2653 2024-11-28T02:30:14Z 2564-01-01T00:00:00Z

Title: รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัย กุญแจความสําเร็จของการบริหารธุรกิจ coworking spaces ในประเทศไทย Authors: ปิยะรัตน์ จันทรยุค Abstract: การศึกษาเรื่อง กุญแจความสําเร็จของการบริหารธุรกิจCoworking Spaces ในประเทศไทย เพื่อมุ่ง ศึกษาสภาพแวดล้อมภายในธุรกิจ และนํามาซึ่งการวิเคราะห์หากุญแจที่ส่งถึงความสําเร็จของการบริหารธุรกิจ Coworking spaceในประเทศไทย งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยเก็บรวบรวบข้อมูลโดยการทบทวน วรรณกรรม การสังเกตอย่างมีส่วนร่วม และสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ก่อตั้งหรือผู้บริหาร โดยกลุ่มตัวอย่าง คือ Coworking spaceที่ตั้งอยู่ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร เชียงใหม่ ขอนแก่น และภูเก็ต จํานวน 12 แห่ง การวิเคราะห์เนื้อหาและตรวจสอบข้อมูลโดยใช้วิธีการตรวจสอบสามเส้าด้านข้อมูลจากสถานที่และ แหล่งข้อมูล การศึกษาอยู่ภายใต้แนวคิด McKinsey 7S Framework ศึกษาองค์ประกอบสภาพแวดล้อมภายใน ผลการวิจัยพบประเด็นที่สําคัญเกี่ยวกับธุรกิจCoworking space จะมีสภาพแวดล้อมภายในที่มีส่วนประสมของ ลักษณะการใช้ร่วมและทํางานร่วมกัน คือ 6C+M เพื่อให้เกิดการจัดการที่ประสิทธิภาพ และนําไปสู่ความสําเร็จ ของการบริหารธุรกิจCoworking space ข้อค้นพบจากปรากฏการณ์และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสามารถจําแนก หัวข้อเรื่องที่สําคัญได้ 6 ประเด็น แนวคิดร่วมของการกําหนดเป้าหมายธุรกิจและการคํานึงถึงชุมชนและสังคม (Common Business and CSR concepts) การรวมตัวของผู้ก่อตั้งธุรกิจที่มีคุณลักษณะและทักษะหลากหลาย ที่ส่งเสริมกัน (Co-Founders) การจัดองค์กรร่วม การใช้และแลกเปลี่ยนพนักงานภายในกลุ่มธุรกิจ (Co- Structure and Workers) ความร่วมมือกับภาคธุรกิจและรัฐ เพื่อนําไปสู่การจัดกิจกรรมต่างๆร่วมกัน (Cooperation with business sectors and governments) การเชื่อมโยงหรือการสร้างความสัมพันธ์ของผู้มาใช้บริการ (Connection) การประสมพื้นที่หรือการจัดสรรพื้นที่การทํางาน และพื้นที่บริการเครื่องดื่มและเบเกอรี (Space Mixed -Workspace and Café) และความสะดวกสบายในการใช้พื้นที่ (Comfortable)

2564-01-01T00:00:00Z ประไพศรี ธรรมวิริยะวงศ์ https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/2337 2024-04-22T07:04:42Z 2548-01-01T00:00:00Z

Title: การศึกษาความพร้อมของผู้ประกันตนต่อการประกันสังคมกรณีว่างงาน ศึกษาเฉพาะผู้ประกันตน (ขึ้นทะเบียนกับสำนักงานจัดหางาน จังหวัดปทุมธานีและไม่สามารถหางานได้) ที่มาติดต่องานกับสำนักงานประกันสังคม จัดหวัดปทุมธานี Authors: ประไพศรี ธรรมวิริยะวงศ์ Abstract: จากสภาพปัญหาการว่างงานและผลกระทบต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสังคม ทำให้รัฐบาลต้องดำเนินการประกันสังคมกรณีว่างงานขึ้น การดำเนินการประกันสังคมกรณีว่างงานจะให้บรรลุผลได้ดีนั้น ความรู้ ความเข้าใจ และความพร้อมของผู้ประกันตนมีส่วนสำคัญที่จะทำให้การประกันสังคมกรณีว่างงานประสบความสำเร็จ ดังนั้นจึงได้ทำการวิจัยศึกษา เรื่อง “ความพร้อมของผู้ประกันตนต่อการประกันสังคมกรณีว่างงาน : ศึกษาเฉพาะกรณีผู้ประกันตน (ขึ้นทะเบียนกับสำนักงานจัดหางานจังหวัดปทุมธานีและไม่สามารถหางานได้) ที่มาติดต่องานกับสำนักงานประกันสังคมจังหวัดปทุมธานี” โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ ความเข้าใจ และความพร้อมของผู้ประกันตนต่อการประกันสังคมกรณีว่างงาน กลุ่มประชากรที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ ผู้ประกันตน (ขึ้นทะเบียนกับสำนักงานจัดหางานจังหวัดปทุมธานีและไม่สามารถหางานได้) ที่มาติดต่องานกับสำนักงานประกันสังคมจังหวัดปทุมธานี จำนวน 300 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือใน การเก็บข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS (Statistic Package for the Social Sciences) ในการคำนวณและวิเคราะห์สถิติพื้นฐาน คือ ความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) การทดสอบค่าสถิติที (t-test) หรือค่าสถิติเอฟ (F-test) โดยวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ANOVA (One-way Analysis of Variance) เพื่อทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ ผู้ประกันตนเป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย มีอายุเฉลี่ย 29.5 ปี การศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย/ปวช. เป็นส่วนใหญ่ มีสถานสภาพสมรสมากที่สุด มีรายได้ต่อเดือนเฉลี่ย 7,500 บาท อายุการทำงานในสถานประกอบการปัจจุบันเฉลี่ยน้อยกว่า 2 ปี โดยส่วนใหญ่เคยใช้บริการสำนักงานประกันสังคม 5-6 ครั้ง ผู้ประกันตนมีความรู้ ความเข้าใจต่อการประกันสังคมกรณีว่างงานในภาพรวมระดับปานกลาง โดยมีความเข้าใจมากที่สุดด้านความต้องการการประกันสังคมกรณีว่างงาน และมีความพร้อมต่อการประกันสังคมกรณีว่างงานในภาพรวมอยู่ใน ระดับสูงมาก แต่ผู้ประกันตนมีความพร้อมน้อยที่สุดในเรื่องความสามารถในการจ่ายเงินสมทบเข้ากองทุน และพบว่าผู้ประกันตนมีระดับความต้องการเกี่ยวกับการประกันสังคมกรณีว่างงานมากที่สุดในเรื่องความต้องการข้อมูลข่าวสารที่เป็นประโยชน์ต่อการใช้บริการและการใช้สิทธิจากการประกันสังคมกรณีว่างงาน รวมทั้งการเผยแพร่ประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสารผ่านสื่อต่างๆ นอกจากนี้ ยังคาดหวังว่าจะได้รับประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานเป็น เงินชดเชยรายเดือนในช่วงที่ว่างงานมากที่สุด อย่างไรก็ตามผู้ประกันตนที่มีความแตกต่างทางด้านสถานภาพสมรสและการใช้บริการสำนักงานประกันสังคม โดยเฉพาะผู้ที่มีสถานภาพสมรสมีความรู้ ความเข้าใจและ ความพร้อมต่อการประกันสังคมกรณีว่างงานมากกว่า ข้อเสนอแนะจากการศึกษาควรมีการเผยแพร่ประชาสัมพันธ์ความรู้ด้านการประกันสังคมกรณีว่างงานให้เป็นไปอย่างแพร่หลาย ให้เข้าถึงผู้มีส่วนเกี่ยวข้องให้มากที่สุด ควรกำหนดนโยบายด้านการประชาสัมพันธ์ให้เป็นไปในเชิงรุก เพื่อพัฒนาการประชาสัมพันธ์ให้เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายให้มากที่สุด

2548-01-01T00:00:00Z