https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/69 2026-01-17T19:25:22Z https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/2826 Title: วิเคราะห์เปรียบเทียบการอิมโพรไวส์ของเวส มอนท์โกเมรี ปีเตอร์ เบิร์นสตีนและไมค์ โมเรโน ในบทเพลง แอเรจิน Authors: ชัชวาลย์ กลมกล่อม Abstract: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์และเปรียบเทียบการอิมโพรไวส์ของเวส มอนท์โกเมรี ปีเตอร์ เบิร์นสตีน และไมค์ โมเรโน ในบทเพลง แอเรจิน มีขอบเขตการวิเคราะห์ใน ประเด็นต่าง ๆ ได้แก่ จังหวะ ทำนอง เสียงประสาน บันไดเสียง และอื่น ๆ ที่สำคัญ ผลจากการวิจัยพบว่าด้านจังหวะโมเรโนและเบิร์นสตีนนำการผสมผสานรูปแบบลักษณะจังหวะที่หลากหลายขณะที่มอนโกเมรีใช้การซ้ำลักษณะรูปแบบจังหวะพัฒนาแนวทำนอง ด้านทำนองเบิร์นสตีนมีโน้ตส่วนขยายที่หลากหลายจากการนำทรัยแอด คอร์ดวางซ้อน สอดคล้องกับโมเรโนที่มีแนวทำนองที่ยาวในทิศทางลงทีละขั้น ส่วนมอนท์โกเมรีแนวทำนองจะเน้นโน้ตในคอร์ดในจังหวะตกเชื่อมโยงด้วยโน้ตโครมาติก ด้านเสียงประสานแนวทำนองของเบิร์นสตีนสร้างแนวทำนองด้วยการนำคอร์ดในรูปแบบต่าง ๆ มาบรรเลง ส่วนมอนท์โกเมรีนำเสนอการบรรเลงด้วยโน้ตขั้นคู่ 8 ขณะที่โมเรโนไม่พบการเล่นเสียงประสานในแนวตั้งโดยเน้นนำเสนอด้านแนวคิดลักษณ์รูปแบบจังหวะที่หลากหลาย ด้านบันไดเสียงพบการนำบันไดเสียงดอเรียนที่นักกีตาร์ทั้ง 3 คนต่า ำมาใช้สร้างแนวทำนอง โดยโมเรโนมีการใช้บันไดเสียงเมโลดิกไมเนอร์ เช่นเดียวกับเบิร์นส ตีน อีกทั้งยังพบมีการใช้บันไดเสียงเพิ่มเติมอย่างฮาร์โมนิคไมเนอร์และบันไดเสียงเมเจอร์ในแนวทำนองของเบิร์นสตีน ด้านอื่น ๆ โมเรโนใช้กีตาร์ที่มีลักษณะกึ่งกลวงผสมกับเครื่องแปลงเสียงขณะที่มอนท์โกเมรีกับเบิร์นสตีนมีอุปกรณ์ที่คล้ายคลึงกันด้วยกีตาร์ลักษณะลำตัวกลวงโดยมอนท์โกเมรีใช้การดีดด้วยนิ้วโป้งมือขวา แตกต่างจากเบิร์นสตีนและโมเรโนที่ใช้การดีดโน้ตด้วยปิกเป็นส่วนใหญ่ Description: วิทยานิพนธ์ (ดศ.ม. (ดุริยางคศาสตร์)) -- มหาวิทยาลัยรังสิต, 2566 2566-01-01T00:00:00Z https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/2825 Title: บทประพันธ์เพลง เลิร์นนิง สำหรับวงแจ๊สออร์เคสตรา Authors: ณัฐวุฒิ หมัดอ่ำหมีด Abstract: บทประพันธ์เพลง “เลิร์นนิง” สำหรับวงแจ๊สออร์เคสตรา มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์บทเพลงที่สะท้อนความรู้สึกของผู้ประพันธ์ในช่วงเวลาที่ได้ศึกษาระดับปริญญาโท ณ วิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต เนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่ได้เรียนรู้และพบเจอสิ่งใหม่มากมาย ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในชีวิต และต้องใช้เวลาในการปรับตัวให้เข้ากับสังคมซึ่งแตกต่างจากบ้านเกิดเป็นอย่างมาก ความรู้สึกกดดันเมื่อต้องอยู่ร่วมกับสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย ภาษาและประเพณีความเป็นอยู่ที่แตกต่างจากเดิม ทั้งหมดเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้ประพันธ์นามาใช้ในการสร้างสรรค์บทประพันธ์เพลง เพื่อสะท้อนความรู้สึกเมื่อต้องเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรคต่าง ๆ บทเพลงมีความยาว 7 นาที ประพันธ์โดยใช้เทคนิคการประพันธ์ดนตรีแจ๊สและดนตรีคลาสสิกการนำเสนอบทประพันธ์เพลงประสบความสำเร็จตามวัตถุประสงค์อย่างสมบูรณ์ โดยจัดการแสดงเผยแพร่ ครั้งแรกในงานแสดง มันเดย์ไนท์ไลฟ์ ครั้งที่ 9 บรรเลงโดยวงแจ๊สออร์เคสตราแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต จัดเป็นผลงานสร้างสรรค์ที่เป็นประโยชน์ต่อการศึกษาและการพัฒนาด้านวิชาการดนตรี Description: วิทยานิพนธ์ (ดศ.ม. (ดุริยางคศาสตร์)) -- มหาวิทยาลัยรังสิต, 2566 2566-01-01T00:00:00Z https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/2824 Title: วิเคราะห์เพลงตอกคาตา จากเพลงชุดปูร์เลอปิยาโนของโคลดเดอบุสซี ตามหลักวิเคราะห์ของเฟลิกซ์ ซาลเซอร์ Authors: พลพันธุ์ กุลกิตติยานนท์ Abstract: บทความวิจัยฉบับนี้เป็นการการวิเคราะห์บทเพลงตอกคาตา ในเพลงชุดปูร์ เลอปิ ยาโน ประพันธ์โดยโคลด เดอบุสซี โดยผู้วิจัยได้นำวิธีการวิเคราะห์ ของเฟลิกซ์ ซาลเซอร์ มาใช้อธิบายถึงโครงสร้างระดับต่าง ๆ มุ่งเน้นไปที่โครงสร้างระดับพื้นฐานไปยังโครงสร้างระดับกลาง รวมถึงรายละเอียดที่สา คัญต่าง ๆ ผลวิเคราะห์พบว่า โครงสร้างพื้นฐานของเพลงมีโน้ต C# เป็นศูนย์กลางเสียง โน้ต C# ถูก ขยายความออกเป็นทานองแนวเบส C#-C- C# โครงสร้างเสียงประสาน คือ คอร์ด C#m-C- C# มีพื้นฐานจากทำนองสอดประสาน รูปแบบสังคีตลักษณ์มิติใหญ่เป็นดนตรี 3 ตอน โดยมีรูปแบบย่อยซ่อนอยู่ภายใน มีลักษณะเป็นรอนโด 7 ตอน หลังจากพิจารณาลดรูปโน้ตลง เปิดเผยให้เห็นว่าเดอบุสซีได้ใช้กลุ่มเสียงต่าง ๆ เช่น โมดลิเดียน โมดมิกโซลิเดียน กลุ่มเสียงโฮลโทน คอร์ดคู่ 5 เรียงซ้อน และกลุ่มเสียงทรัยโทน เป็นต้น เพื่อสร้างสำเนียงใหม่ ๆ ให้กับบทเพลงตอกคาตา ท่ามกลางสำเนียงดนตรีแบบใหม่ ผู้ประพันธ์ได้ซ่อนโครงสร้างระดับกลางของเพลง ที่ยังคงรูปแบบของเสียงประสานแบบประเพณีดั้งเดิมเอาไว้อย่างแยบยล Description: วิทยานิพนธ์ (ดศ.ม. (ดุริยางคศาสตร์)) -- มหาวิทยาลัยรังสิต, 2566 2566-01-01T00:00:00Z https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/2823 Title: การฝึกซ้อมไวโอลินสำหรับการแสดงเดี่ยวในบทเพลงของอันโตนิน ดโวชาค โซนาตินาในกุญแจเสียงจีเมเจอร์ ลำดับที่ 100 Authors: พิมพ์อร เชาวน์รัตนะ Abstract: งานวิจัยเล่มนี้เกี่ยวกับการฝึกซ้อมไวโอลินสำหรับการแสดงเดี่ยวในบทเพลงของอันโตนินดโวชาค โซนาตินาในกุญแจเสียงจีเมเจอร์ ลำดับที่ 100 มีวัตถุประสงค์เพื่อตีความบทเพลง นำเสนอแนวทางการฝึกซ้อม และเพื่อนำเสนอแนวทางการฝึกซ้อมร่วมกับเปียโน โดยมีการดำเนินงานตามขั้นตอน คือการเลือกบทเพลง การตีความบทเพลง การวางแนวทางการฝึกซ้อม การฝึกซ้อมร่วมกับเปียโน ทำการแสดง และการนำเสนอเชิงวิชาการผลจากการศึกษาบทเพลงโซนาตินาในกุญแจเสียงจีเมเจอร์ ลำดับที่ 100 ทั้ง 4 ท่อน ผู้วิจัยนำเสนอให้เห็นถึง 3 ประเด็นหลักตามวัตถุประสงค์โดยพบว่า ประเด็นที่ 1) การตีความบทเพลงโซนาตินา เป็นบทเพลงที่สร้างมิติเสียงหลากหลาย แต่ละท่อนมีเทคนิคเพื่อสร้างอารมณ์ของบทเพลงต่างกันออกไป เช่น การเคลื่อนตำแหน่งนิ้ว การวิบราโต การกดนิ้วควบสองสาย การเลือกใช้คันชักและความเร็วในการเคลื่อนที่ของคันชัก การใช้สรีระให้เหมาะสมกับการใช้คันชัก เช่น การใช้คันชักข้ามสาย การใช้คันชักกระโดด และความสัมพันธ์ระหว่างมือซ้ายและมือขวา ประเด็นที่ 2) แนวทางการฝึกซ้อมต้องวางแผนในส่วนการบรรเลงที่ต้องใช้ทักษะเป็นอย่างมาก และให้ความสำคัญกับคุณภาพเสียงที่เกิดขึ้น ประเด็นที่ 3) การบรรเลงร่วมกับเปียโน ผู้บรรเลงและนักเปียโนต้องเข้าใจทิศทางการบรรเลงบทเพลง รวมถึงบทบาทการบรรเลงของเครื่องดนตรีที่สอดคล้องกันขณะบรรเลงเพื่อให้คุณภาพเสียงมีความไพเราะ Description: วิทยานิพนธ์ (ดศ.ม. (ดุริยางคศาสตร์)) -- มหาวิทยาลัยรังสิต, 2566 2566-01-01T00:00:00Z