การพัฒนาสมรรถนะการสร้างเครื่องมือวิจัยของนักศึกษาหลักสูตร ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต

พิบูลย์ ตัญญบุตร

Please use this identifier to cite or link to this item: https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/3352

Full metadata record

DC Field	Value	Language
dc.contributor.author	พิบูลย์ ตัญญบุตร	-
dc.date.accessioned	2026-06-09T06:20:41Z	-
dc.date.available	2026-06-09T06:20:41Z	-
dc.date.issued	2567	-
dc.identifier.uri	https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/3352	-
dc.description.abstract	การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะการสร้างเครื่องมือวิจัยของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต 2) พัฒนากระบวนการฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะดังกล่าว 3) ประเมินประสิทธิผลของกระบวนการฝึกอบรม และ 4) สำรวจประสบการณ์และความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อกระบวนการฝึกอบรม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 11 คน ซึ่งเป็นการศึกษาประชากรทั้งหมด (Census Study) โดยไม่มีการสุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสำรวจสภาพและความต้องการจำเป็น แบบตรวจสอบความเหมาะสมของกระบวนการฝึกอบรม แบบประเมินสมรรถนะการสร้างเครื่องมือวิจัย (ก่อนและหลังการฝึกอบรม) และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก คุณภาพของเครื่องมือได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาด้วยค่า IOC เท่ากับ 1.00 ในทุกรายการ และแบบสำรวจกับแบบประเมินมีค่าความเที่ยง (Cronbach’s Alpha) เท่ากับ 0.95 และ 0.97 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง (PNI Modified) และ Normalized Gain <g> รวมถึงการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) สภาพปัจจุบันโดยรวมของสมรรถนะการสร้างเครื่องมือวิจัยของนักศึกษาอยู่ในระดับมาก (M = 3.73, SD = 0.04) และมีความต้องการจำเป็นในการพัฒนาอยู่ในระดับมากเช่นกัน (M = 4.16, SD = 0.02) โดยด้านที่มีความต้องการจำเป็นสูงที่สุดคือ การออกแบบเครื่องมือ (PNI = 0.16) รองลงมาคือ การเขียนรายงานผลการวิจัย (PNI = 0.14) 2) กระบวนการฝึกอบรมที่พัฒนาขึ้นได้รับการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิว่ามีความเหมาะสมในระดับมากที่สุดในทุกด้าน (M = 4.70, SD = 0.22) 3) หลังจากการฝึกอบรม นักศึกษามีสมรรถนะการสร้างเครื่องมือวิจัยสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (M = 4.77, SD = 0.07) เมื่อพิจารณาค่า Normalized Gain พบว่านักศึกษาทุกคนมีพัฒนาการของสมรรถนะอยู่ในระดับสูง (<g> อยู่ในช่วง 0.71–0.98) 4) ผลการสัมภาษณ์เชิงลึกสะท้อนว่านักศึกษามีความรู้สึกเชิงบวกต่อการอบรม โดยเห็นว่าจุดเด่นคือ วิทยากรมีความเชี่ยวชาญ การเน้นปฏิบัติจริง และเนื้อหาที่ครอบคลุม ส่วนจุดด้อยคือข้อจำกัดด้านเวลาและปริมาณเนื้อหาที่อัดแน่น ข้อเสนอแนะคือควรเพิ่มระยะเวลาอบรมและพิจารณาจัดอบรมในระดับที่สูงขึ้น	en_US
dc.description.sponsorship	สถาบันวิจัย มหาวิทยาลัยรังสิต	en_US
dc.language.iso	other	en_US
dc.publisher	สถาบันวิจัย มหาวิทยาลัยรังสิต	en_US
dc.subject	การวิจัย -- เครื่องมือและวิธีการ	en_US
dc.subject	เครื่องมือวิจัย -- การพัฒนา	en_US
dc.subject	ศึกษาศาสตร์ -- การศึกษาและการสอน (บัณฑิตศึกษา)	en_US
dc.subject	นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา -- ทักษะการวิจัย	en_US
dc.title	การพัฒนาสมรรถนะการสร้างเครื่องมือวิจัยของนักศึกษาหลักสูตร ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต	en_US
dc.title.alternative	Development of research instrument creation competence in graduate students of the Curriculum and Instruction Program at Rangsit University	en_US
dc.type	Other	en_US
dc.description.other-abstract	This research aimed to 1) study the current status and essential needs for developing the research instrumentation competency among Master of Education students in the Curriculum and Instruction Program, Rangsit University; 2) develop a training process to enhance this competency; 3) evaluate the effectiveness of the developed training process; and 4) explore students' experiences and opinions regarding the training process. The sample consisted of 11 Master of Education students in the Curriculum and Instruction Program, Rangsit University, enrolled in the second semester of the academic year 2024. This was a census study, involving all 11 students without sampling. Research instruments included a survey on current status and essential needs, an appropriateness evaluation form for the training process, a research instrumentation competency assessment (pre- and post-training), and in-depth interview questions. Instrument quality was verified, with all items achieving an IOC value of 1.00 , and the survey and assessment tools demonstrating high reliability (Cronbach's Alpha of 0.95 and 0.97, respectively). Data were analyzed using descriptive statistics (mean, standard deviation), the Modified Priority Need Index (PNImodified), Normalized Gain <g>, and content analysis. The research findings revealed that: 1) The overall current status of students' research instrumentation competency was at a high level (M = 3.73, SD = 0.04), and the essential need for development was also high (M = 4.16, SD = 0.02), with instrument design and research report writing identified as areas of highest essential need (PNI = 0.16 and 0.14, respectively). 2) The developed training process was evaluated by experts as being at the highest level of appropriateness in all aspects (M = 4.70, SD = 0.22). 3) After the training, students' research instrumentation competency significantly improved (M = 4.77, SD = 0.07), and Normalized Gain analysis showed all students achieved a high level of competency development (<g> ranging from 0.71-0.98). 4) In-depth interviews indicated positive student experiences, with strengths including instructor expertise, practical emphasis, and comprehensive content. Weaknesses noted were time constraints and dense content. Recommendations included extending training duration and considering advanced training sessions.	en_US
Appears in Collections:	EDU-Research

Files in This Item:

File	Description	Size	Format
PHIBUN TANYABUT.pdf		3.55 MB	Adobe PDF	View/Open

Show simple item record