Comparison of shear bond strength of touch-cure resin cement to zirconia and titanium implant abutment

Abstract

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบกำลังแรงยึดเฉือนของเรซินซีเมนต์ชนิดบ่มตัวจากการสัมผัส (touch-cure) ได้แก่ จีเซม วัน (G-CEM ONE™), พานาเวีย วีไฟว์ (PANAVIA™ V5) และเรซินซีเมนต์ชนิดบ่มตัวสองระบบ (dual-cure resin cement) รีไลน์เอกซ์ยูนิเวอร์แซล (RelyX™ Universal) ในการยึดติดระหว่างเซอร์โคเนียกับหลักยึดรากเทียมไทเทเนียม โดยเตรียมตัวอย่างหลักยึดรากเทียมไทเทเนียมอัลลอยขนาด 7 × 7 × 4 มิลลิเมตร จำนวน 48 ชิ้น และตัวอย่างเซอร์โคเนียทรงกระบอก ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 5 มิลลิเมตร สูง 2 มิลลิเมตร จำนวน 48 ชิ้น จากนั้นแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม โดยไทเทเนียมและเซอร์โคเนียอย่างละ 16 ชิ้นต่อกลุ่ม นำมายึดด้วยเรซินซีเมนต์ 3 ชนิด โดยเตรียมพื้นผิวตามคำแนะนำของผู้ผลิต หลังการยึดติดนำตัวอย่างมาเก็บไว้ในน้ำกลั่นที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ก่อนนำไปทดสอบค่ากำลังแรงยึดเฉือนด้วยเครื่องทดสอบสมบัติเชิงกลแบบอเนกประสงค์ (Universal Testing Machine: UTM) วิเคราะห์รูปแบบการแตกหักด้วยกล้องสเตอริโอไมโครสโคปและกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนส่องกราด และวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยการทดสอบการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) ตามด้วยการทดสอบทูคีย์ (Tukey’s post hoc test) ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ผลการศึกษาพบว่า ค่าเฉลี่ยกำลังแรงยึดเฉือนของจีเซม วัน พานาเวีย วีไฟว์ และรีไลน์เอกซ์ยูนิเวอร์แซล เท่ากับ 5.27 A ± 1.59, 4.08 AB ± 1.86 และ 3.55 B ± 1.62 เมกะปาสคาล ตามลำดับ โดยพบว่ากลุ่มจีเซม วันมีค่ากำลังแรงยึดเฉือนสูงกว่ากลุ่มรีไลน์เอกซ์ยูนิเวอร์แซลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่กลุ่มพานาเวีย วีไฟว์ไม่แตกต่างจากทั้งสองกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ รูปแบบการแตกหัก (Failure mode) ส่วนใหญ่เป็นการแตกหักที่รอยต่อการยึดติด (Adhesive failure) ที่รอยต่อระหว่างไทเทเนียมและเรซินซีเมนต์ และพบการแตกหักแบบผสม (Mixed fracture) ที่รอยต่อระหว่างเซอร์โคเนียและเรซินซีเมนต์ในทุกกลุ่มการทดลอง สรุปได้ว่า ภายใต้ข้อจำกัดของการศึกษานี้ เรซินซีเมนต์ชนิดบ่มตัวจากการสัมผัสให้ค่ากำลังแรงยึดเฉือนแตกต่างจากเรซินซีเมนต์ชนิดบ่มสองระบบอย่างมีนัยสำคัญในการยึดติดระหว่างเซอร์โคเนียและหลักยึดรากเทียมไทเทเนียม