ผลของเลนส์นูนกำลังต่ำต่อ fixation disparity ในผู้ที่ทำงานระยะใกล้เป็นเวลานาน

Abstract

เลนส์นูนกำลังต่ำถูกใช้เพื่อรักษาอาการตาล้าจากการใช้สายตาระยะใกล้เป็นเวลานาน ซึ่งเป็นผลมาจากการลดลงของการเพ่ง นอกจากนี้ การเพ่งยังทำงานร่วมกับการเคลื่อนไหวของตาที่ต้องทำงานร่วมกัน จึงเป็นที่มาของการศึกษาเพื่อหาผลกระทบของเลนส์นูนกำลังต่ำต่อการมองเห็นสองตา โดยศึกษาการเปลี่ยนแปลงของ Fixation Disparity, Heterophoria และ Accommodative Lag ผู้เข้าร่วมวิจัยทั้งหมด 80 คน แบ่งเป็นกลุ่ม A และ B ในจำนวนที่เท่ากัน การทดลองแบ่งเป็น 2 ครั้ง ห่างกัน 15 นาที ในครั้งที่ 1 กลุ่ม A ไม่ใช้เลนส์นูนกำลังต่ำ และกลุ่ม B ใช้เลนส์นูนกำลังต่ำ ครั้งที่ 2 กลุ่ม A และ B สลับปัจจัยกัน โดยการทดลองใช้เวลาครั้งละ 30 นาที ภายหลังจบการทดลองแต่ละครั้ง จะทำการวัดค่า Fixation Disparity, Accommodative Lag และ Heterophoria ผลการวิจัยพบว่า ในการทดลองครั้งที่ 1 ค่าของ Heterophoria และ Accommodative Lag ในกลุ่ม B มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p = 0.002 และ p < 0.001 ตามลำดับ ส่วนในกลุ่ม A พบผลเช่นเดียวกันในการทดลองครั้งที่ 2 (p < 0.001) นอกจากนี้ ค่า Fixation Disparity, Heterophoria และ Accommodative Lag พบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในการทดลองครั้งที่ 2 (p = 0.006, p < 0.001) ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร พบความสัมพันธ์ระหว่างค่า Fixation Disparity กับ Heterophoria ในการทดลองครั้งที่ 1 ในกลุ่ม A (r = 0.422, p = 0.007) และกลุ่ม B (r = 0.464, p = 0.003) ส่วนในการทดลองครั้งที่ 2 พบเฉพาะในกลุ่ม A (r = 0.452, p = 0.003) เลนส์นูนกำลังต่ำมีผลทำให้ค่า Fixation Disparity และ Heterophoria มีทิศทางเป็น Exo เพิ่มขึ้น ในขณะที่ค่า Accommodative Lag ลดลง สรุปได้ว่า เลนส์นูนกำลังต่ำช่วยลด Accommodative Lag แต่มีผลให้ Fixation Disparity และ Heterophoria มีทิศทางและปริมาณเป็น Exo เพิ่มมากขึ้น