ผลของแสงไฟสีขาวโทนอุ่นกับแสงไฟสีขาวโทนเย็นต่อตาล้า

Abstract

วัตถุประสงค์ของการศึกษาในครั้งนี้ เพื่อเปรียบเทียบผลของแสงสีขาวโทนอุ่น (Warm Light) และแสงสีขาวโทนเย็น (Cool Light) ต่อตาล้า ในผู้ที่มาใช้บริการคลินิกสายตาทัศนมาตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต โดยใช้เครื่องมือตรวจ Accommodative Microfluctuations (AMFs) และแบบสอบถามประเมินตาล้า (ASQ-17) มีอาสาสมัครที่ผ่านเกณฑ์การคัดเข้า 48 คน อายุเฉลี่ย 24.81 ± 1.63 ปี ทำการสุ่มเป็น 2 กลุ่มด้วยวิธี Block Randomization เพื่อเข้าสู่การทดลองแบบ Cross-over Design โดยให้อาสาสมัครเล่นเกมในโทรศัพท์เป็นระยะเวลา 1 ชั่วโมง ซึ่งอาสาสมัครจะได้เข้าร่วมการทดลองทั้งในสภาวะแสงโทนอุ่นและแสงโทนเย็นในช่วงเวลาที่ต่างกัน ผลการศึกษาพบว่า ในสภาวะแสงสีขาวโทนอุ่น ค่าเฉลี่ย AMFs ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทั้งในกลุ่มที่ 1 (p < 0.001) และกลุ่มที่ 2 (p = 0.025) ตามลำดับ และพบว่าในสภาวะแสงสีขาวโทนเย็น ค่าเฉลี่ย AMFs เพิ่มขึ้นในทั้งสองกลุ่ม แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อพิจารณาผลต่างระหว่างก่อนและหลังการทดลอง พบว่า ค่า AMFs ในแสงโทนเย็นมากกว่าค่า AMFs ในแสงโทนอุ่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.029) แสดงให้เห็นว่าการใช้สายตาในแสงโทนเย็นทำให้มีอาการแสดงของตาล้ามากกว่าการใช้สายตาในแสงโทนอุ่น ในส่วนของคะแนน ASQ-17 หลังการทดลอง พบว่ามีคะแนนเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในทั้งสองสภาวะแสง แต่เมื่อพิจารณาผลต่างระหว่างก่อนและหลังการทดลอง พบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างสองสภาวะแสง สรุปได้ว่า แสงทั้งสองโทนสีส่งผลต่อความรู้สึกตาล้า โดยมีคะแนน ASQ-17 เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทั้งคู่ แต่แสงสีขาวโทนอุ่นมีผลในการลดค่า AMFs อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนั้น แสงไฟสีขาวโทนอุ่นอาจเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมต่อการใช้งานภายในห้องที่มีการใช้งานต่อเนื่องประมาณ 1 ชั่วโมง